NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Alex nie żyje.
Mieliśmy zbliżone DNA.
Sébastien Crozet jest moim ojcem?
Dlaczego to ukrywałaś?
Dlaczego?
Nie wiedziałam.
Spędziłam z nim tylko kilka godzin.
Był żonaty.
Urodził się Alex.
Musiałam zapomnieć.
I tak zrobiłam.
Jednak masz w sobie coś dobrego.
Tak?
Ktoś do ciebie.
Cześć, Damien.
Co się stało?
Chodzi o Alexa.
Lucie poradziła mi przyjść. Nie wiem, czy pomogę.
Dobrze zrobiłaś. Usiądź.
ODCINEK 5
Wczoraj poszliśmy na drinka.
Obok siedziała kobieta, która mi się przyglądała.
Wkurzyłam się.
Gdzie to było?
Na Oberkampfa, w Triolet.
Mówiła coś?
Wtedy nie.
Ale w łazience...
nazwała mnie dziwką.
Nie wiem dlaczego.
Spytałam Alexa, czy to jego była.
Nie znał jej.
Jak wyglądała?
Brunetka,
wyższa ode mnie,
przeszywające spojrzenie.
Może pani opisać ją dokładniej?
Była postawna.
Silna.
Nie gruba,
wysportowana.
Pomożesz wykonać portret pamięciowy?
Spróbuję.
Bertrand.
Dziękuję, Virginie.
Przykro mi.
Tobie też musi być ciężko.
Nie przyszłam sama.
Lucie spała u mnie.
Będzie dobrze.
Cześć.
Virginie musi chwilę zostać.
Widziała zabójcę?
Możliwe.
Dominique powiedział mi o tobie i Alexie.
Czy...
jego ojciec wie?
Nie.
Zaraz się z nim widzę.
Poszukam Virginie.
Dobrze.
Co się stało?
Dlaczego Alex?
Nie mogę o tym mówić.
Ale czegoś się dowiedziałem.
Jak mogłem nie zauważyć?
Tyle lat...
przy niej i tobie.
Tak było lepiej.
Miał pan żonę.
Dla twojej matki rzuciłbym wszystko.
Wszystko!
Gdybym wiedział,
sprawy potoczyłyby się inaczej.
Zająłbym się tobą po jej śmierci.
Ty i Alex dorastalibyście razem.
Zawsze uważał cię za brata.
Jak się masz?
Świetnie.
To ona?
Tak.
- Byliście w barze? - Tak. Nic nie wiedzą.
Był tłok.
Portret nie pasuje do zdjęć Ruby.
Może nie są jej.
Achille,
sprawdź, czy rozpoznasz ją
na zdjęciach z wczorajszej imprezy.
Halo?
Witaj, Jeanne.
Dostałaś ostatnie zdjęcia?
„Umrze przed trzecim aktem...”
Jaki związek to miało z twoją ofiarą?
Żadnego.
W ostatniej chwili zmieniłam zdanie.
Ryzykujesz.
Chcę być przy następnym razie.
Myśli, że ją wypuścimy?
Nie. To zasadzka.
To znaczy?
Pokaż mi go,
zanim umrze.
Chcę zobaczyć strach.
Usłyszeć krzyk.
Patrzeć, jak błaga o litość.
To najprzyjemniejsza chwila.
Moment przed ich śmiercią.
Pomaga nam.
Jeśli się uda, zdobędziemy zdjęcie kolejnego celu.
Spróbujemy znaleźć go na liście znajomych.
Zgoda. Niedługo się odezwę.
Do usłyszenia.
Do roboty.
Przejrzyjcie kontakty Ruby.
Gdy zadzwoni, musimy być gotowi.
Achille, Bertrand, Gallieni, podzielcie listę.
Szofia, wezwij antyterrorystów. Będą nam potrzebni.
Oby to coś dało.
Jeśli go nie rozpoznamy, będziemy świadkami rzeźni.
ŁADOWANIE...
To pokój hotelowy.
Spójrz, co znalazłam.
Dziękuję.
Pokaż mi go.
Z przyjemnością.
Zaraz go obudzę.
Achille,
zrobisz zrzut ekranu.
Wszystko gotowe.
Szykuje się dobra zabawa.
Co jest?
Nic.
Cześć, kocurze.
Mamy twarz. Przeszukajcie profil.
Spokojnie.
Kurwa!
Skupcie się.
Teraz druga noga.
Raz...
dwa... trzy!
Zróbmy przerwę. Nasz kolega bardzo cierpi.
Nie chcemy, żeby zemdlał.
I co?
- Nic. - Dalej!
Chyba coś mam.
Ofiara może pracować w hotelu.
Na kurtce ma odznakę.
Achille, sprawdź, czy któryś pracuje w hotelu.
Mam.
Loïc Fortin, Hôtel de l'Avenir.
Hôtel de l'Avenir... 10 Montmartre.
Policja! Przejście.
Dzień dobry.
Który to pokój?
- Co się dzieje? - Nie mogę powiedzieć.
Czerwone zasłony, brązowy dywan... To na dziewiątym piętrze.
- 48 pokoi. - Cholera!
Zablokujcie parking, piwnicę i schody.
Wchodzimy.
Zdaje się, że odzyskał siły. Czas na kolana.
Raz, dwa, trzy!
Nie ruszaj się!
Idź w prawo.
Zbliżamy się do końca, Jeanne.
Czas go wypatroszyć.
Nie sprawdzimy wszystkich.
Jeśli spanikuje, to po nas.
Inaczej go zabije.
- Co jest? - Wyprowadźcie ludzi.
- Wychodzą. - Policja!
Wyjdźcie z pokojów.
Tędy.
Wychodzimy.
Nie wchodźcie do windy.
Z drogi!
Stać!
Na ziemię!
Stój!
Oddychaj przez nos.
Przez nos.
Lekarza!
Oddychaj przez nos.
Szybciej! Wykrwawi się.
Karetka już jedzie.
Powiedz coś.
Zostań ze mną.
Zrobiła wszystko tak samo.
Nuciłam tę kołysankę,
mordując swoją piątą ofiarę.
Śpiewałaś mi ją na dobranoc.
Jak mogła wiedzieć
o tym wszystkim?
Jest tylko jedna możliwość.
Była przy zabójstwie Fontaine’a.
Zabiłam go w jego sypialni.
Ile lat miała jego żona?
Tyle co on.
Około 40.
To nie ona.
Miałaby dziś 80 lat.
To nie nasza morderczyni.
Miał dzieci?
Tak.
Dziesięcioletnią córkę.
Camille.
Drobną blondynkę.
Dzień dobry...
Przyszła do mnie z chorym kotem.
To Śnieżka.
Miała siniaki na szyi i nadgarstkach.
Wyzdrowieje?
Domyśliłam się, że ojciec ją maltretuje.
Jeśli cię wtedy widziała,
zna twoją tożsamość.
I twoją również.
Damien,
jesteście w niebezpieczeństwie.
Jej matka.
Musimy ją znaleźć.
Nie wiem, postaraj się.
Dobrze.
Cholera.
I co?
Żadnych informacji o Camille Fontaine.
Brak adresu, ubezpieczenia.
Nie istnieje.
Może matka ma z nią kontakt.
Wątpię.
Z tego, co wiemy, ma zaawansowanego Alzheimera.
Szykuje się dobra zabawa.
Dzień dobry, pani Fontaine.
Ci państwo chcą z panią porozmawiać. Ma pani coś przeciwko?
Dziękujemy.
Kapitan Carrot. Chciałbym zająć pani kilka minut.
Znamy się?
Nie.
Mam kilka pytań dotyczących Camille.
Camille?
Wie pani, kim jest?
Oczywiście. Dzieci się nie zapomina.
Wszystko dobrze?
- Tak... - Co się dzieje?
Sprawdzam,
czy nie idzie.
Kto?
Pascal.
Pani mąż?
Znacie go?
On nie żyje.
Tu pani nie znajdzie.
Pani Fontaine,
czy Camille panią odwiedza?
Nigdy.
Camille to wyjątkowe dziecko.
Niektórzy tego nie rozumieją.
Szczególnie ojciec.
Dlatego nas bije.
W jakim sensie wyjątkowe?
To też moja wina.
Nie godziłam się na to.
A przecież
on po prostu taki jest.
„On”?
Chyba „ona”?
Camille to dziewczynka.
W swojej głowie, owszem.
I myśli, że na zewnątrz również.
Pascal nie rozumie.
Nie znosi lalek, sukienek...
Więc nas bije.
Wie pani, gdzie możemy znaleźć Camille?
Nie.
Ma pani jej zdjęcie?
Nie.
Nie lubi zdjęć.
Transseksualne dziecko. Nie wiadomo, jak wygląda.
Nawet matka nie jest pewna płci.
Przyciśnijmy lekarzy, by dali nam przesłuchać Fortina.
To jedyny świadek.
Tak, Achille?
- Jesteś sama? - Nie.
Znalazłem coś o Damienie na komputerze Alexa.
Przyjedź.
Dobrze.
Wszystko w porządku?
W jak najlepszym.
Halo?
Tu Damien. Przyszedłem do Lucie.
Przekażę jej.
Cześć.
Słuchaj...
Od śmierci Alexa śledztwo posunęło się do przodu.
Załatwiłem ci ochronę.
Jutro zawiozę was na pogrzeb.
Dobrze.
Do jutra.
- Jest więcej? - Nie.
Modliszka jest jego matką.
Pieprzony drań.
Jeanne Deber to...
Wracasz od matki?
Achille znalazł to na komputerze Crozeta.
Czy to ty?
Z matką, Jeanne Deber?
W Miserey?
Przyjrzyj się.
Żądam odsunięcia cię od sprawy.
Nie trzeba.
Są spokrewnieni.
W porządku.
Skoro tak bardzo chce być szefem...
- Nie o to chodzi. - Pozwól jej.
Proszę...
Zdjęcie dziesięcioletniej Camille.
Skąd to masz?
Nieistotne.
Komputer pomoże wam ustalić obecny wygląd.
Zadowolona?
A teraz do roboty. Chcę efektów.
Achille, zajmij się zdjęciem.
Damien...
Informuj mnie o postępach.
Dokąd idziesz?
Pochować brata.
- Lucie. - Tak?
Jestem gotowa. Czekam na dole.
Już idę.
Kiedy się dowiedziałaś?
Dziś rano.
Normalnie skakałybyśmy ze szczęścia...
ale w tych okolicznościach...
On nie chce dzieci i jesteśmy w separacji.
Nie najlepiej.
Urodzisz je?
Nie wiem.
Dzień dobry, panie Fortin.
Dzień dobry.
Pamięta mnie pan?
Kapitan Kovacs.
Czy znał pan kobietę,
która pana porwała?
Tak.
To...
przyjaciółka.
A raczej...
wirtualna znajoma.
Ruby.
Flirtowaliśmy przez internet.
Nic więcej.
Miesiąc temu...
spotkaliśmy się.
Przyjęła mnie
przy zgaszonych światłach
i zasłoniętych oknach.
W kompletnej ciemności.
Myślałem, że to zabawa...
ale coś było nie tak.
Stała się nieswoja, kiedy zaczęliśmy...
Gdy jej dotknąłem,
zorientowałem się, że...
Jest mężczyzną.
Transwestytą.
Nie wiem, jak to nazwać, ale wyglądało paskudnie.
Chyba była operowana.
Ubrałem się i wyszedłem.
Camille przeszedł waginoplastykę.
Operację zmiany płci.
Doszło do powikłań.
15 lat temu kilkakrotnie starał się o zabieg.
Żaden ceniony psychiatra
nie dał mu zezwolenia.
Był niestabilny.
Więc zrobił to w szarej strefie.
Poszedł do konowała.
Po raz ostatni widziano go w 2003, na ostrym dyżurze.
Krwotok wewnętrzny.
Ledwo przeżył.
Później trop się urywa.
Żadnych dokumentów ani adresu. Zniknął.
Zmienił tożsamość.
Najwyraźniej.
Ale to nie rozwiązało jego problemów. Chce być pożądany.
Szuka spełnienia.
Uważa się za kobietę, ale mężczyźni go odrzucają.
Nie może tego znieść. Dlatego morduje.
Modliszka zabiła jego ojca tyrana.
Uważa ją za bohaterkę.
Kimkolwiek jest,
próbuje powtórzyć jej dzieło
i wymierzyć sprawiedliwość.
Jak idzie analiza?
Brał hormony i przeszedł operację.
Komputer nie potrafi przewidzieć takich zmian.
Mam to gdzieś. Ty jesteś geniuszem.
Wymyśl coś.
Pokombinuję z ustawieniami.
Jesteśmy już blisko. Dorwiemy go.
Spójrz, co znalazłem.
Pamiętasz?
Dziesiąte urodziny Alexa.
Mieliście niezły ubaw.
Zatrzymaj je.
Powinni pisać instrukcje na wypadek
takich sytuacji.
Na pewno masz mnóstwo pytań.
Wiem, że pan ją kochał.
To wystarczy.
Nie musisz być taki oficjalny.
Potrzebuję czasu.
Mamy go mnóstwo.
To twój dom. Przyjeżdżaj, kiedy chcesz.
Drzwi są zawsze otwarte.
Dziękuję.
Halo?
Tak.
Chciałem ci przekazać,
co wiemy o Camille Fontaine.
Sprawa się komplikuje.
Skontaktujcie się z Mullerem.
Po co? Nie było go wśród lekarzy, którzy odmówili operacji Camille.
Znamy listę jego pacjentów.
Fontaine używa fałszywego nazwiska.
Pokażcie Mullerowi portret pamięciowy
i efekt symulacji komputerowej.
Dam ci znać. Do usłyszenia.
Tu doktor Muller. Proszę zostawić wiadomość.
Mówi kapitan Carrot.
Proszę do mnie oddzwonić.
- Tak? - Tu Muller.
Odsłuchałem wiadomość.
Co mogę dla pana zrobić?
Czy w 2003 miał pan pacjenta,
starającego się o zmianę płci?
Osobę, która miała operację zmiany płci?
Pokażę panu portret pamięciowy.
Jestem poza miastem. Wracam dziś wieczorem.
Proszę przyjść jutro rano.
Może być 9.00?
Tak.
Do zobaczenia.
Dzięki, Damien.
Dobrej nocy.
Słuchaj, Lucie...
Tamtej nocy nie mówiłem szczerze.
Bardzo żałuję.
Nie chcę cię stracić.
Kocham cię.
Dokończ swoje śledztwo.
- W porządku? - Tak.
Miejcie ją na oku.
- Jasne. - Dobrze?
- Dobranoc. - Dzięki.
Doktorze?
NAŚLADOWCA MORDERSTWO 7
Nie wierzę!
Wczoraj odchodzisz,
a dziś rano znajdujesz kolejną ofiarę Camille.
Zaczynam coś podejrzewać.
- Że go zabiłem? - Bardzo śmieszne.
Musisz przyznać, że nie mylił się co do psychiatry.
Akta skradziono.
Fontaine musiał być na liście pacjentów.
Zaczyna panikować.
Wie, że depczemy mu po piętach.
Próbuje zatrzeć ślady.
To on.
Przepraszam.
Halo?
Dlaczego?
Dlaczego mnie zdradziłaś?
Wybrałaś swojego syna.
Wie o wszystkim.
On cię nienawidzi.
A ja...
cię podziwiałam.
Uwielbiałam.
Odtworzyłam twoje dzieło.
Zabijałam zwyrodnialców, takich jak
twój ojciec.
Ty niszczysz życie i miłość,
wszystko to, na co nie zasługujesz.
Miłość...
To ja ją stworzyłam.
Zjednoczyłam twoją rodzinę.
Dla ciebie.
Uszczęśliwiłam Damiena.
Dla ciebie.
Chcesz to zaprzepaścić?
Mam zmienić jego życie w piekło?
Dobrze, Jeanne.
Jeśli tego chcesz,
zrobię to dla ciebie.
Wie zbyt dużo.
Kto oprócz ciebie wiedział, że idę do Mullera?
Wszyscy.
Zna nas albo ktoś go informuje.
Podejrzewasz nas?
Możliwe. Ktoś z was się wygadał.
Rzucasz oskarżeniami, choć sam od tygodni
spiskujesz ze swoją matką?
Kto dał ci prawo?
Damien!
Zadzwoń do mnie.
Halo?
Powiedział, że stworzył twoje szczęście.
Że zorganizował ci życie.
Mówił o zjednoczeniu rodziny
i że nasze spotkanie jest darem.
Dla mnie jest. Ale musi wiedzieć,
że ty nie jesteś zachwycony.
Kto cię uszczęśliwia?
Lucie.
Ninon.
Kto was sobie przedstawił?
Napisy: Stefania Kolanowska